Terug naar het overzicht

Werkgevers aan zet bij vergroening

27 februari 2019

Om de CO₂-uitstoot van het Nederlandse wagenpark te verminderen, probeerde de overheid in de afgelopen tien jaar de keuze van zakelijke autorijders te beïnvloeden. Die gedifferentieerde bijtelling heeft op zich goed gewerkt, al heeft het ook veel geld gekost. Nu is het de taak van werkgevers, werknemers en autofabrikanten om schonere keuzes te maken.

Er gaan maanden voorbij waarin je de rapporten van het Planbureau voor de Leefomgeving er niet voor je plezier bij pakt. Maar eind 2018 verscheen er toch wel een interessant, lijvig boekwerk over de effecten van vergroening van de fiscale bijtelling. Daar heeft de overheid sinds 2011 mee geëxperimenteerd, en het was kennelijk tijd voor een evaluatie.

De resultaten worden extra interessant in het licht van de Klimaatafspraken. Daarin hebben we als land afgesproken om in 2030 maar liefst 49 procent minder CO₂ uit te stoten dan in 1990, en in 2050 zelfs 95 procent minder.

Grote rol
Auto’s van de zaak zijn belangrijk als het gaat om vergroening van de automobiliteit. Terwijl ze slechts 12 procent uitmaken van het totale autopark, zorgen ze voor maar liefst 21 procent van de totale kilometrage omdat ze in verhouding intensief worden gebruikt. Tel je daar de ex-leaseauto’s bij op (die inmiddels particulier op de weg rijden), dan genereren ze bijna 25 procent van de jaarlijkse totale CO₂-uitstoot door het Nederlandse personenautoverkeer.

De CO₂-uitstoot van leaseauto’s legt dus serieus gewicht in de schaal als het gaat om de afspraken die we hebben gemaakt om de hoeveelheid CO₂ terug te dringen.

Gedifferentieerde bijtelling
Afhankelijk van de manier van meten, kun je zeggen dat de gedifferentieerde bijtelling heeft gezorgd voor 6 tot 11 procent minder CO₂-uitstoot per gereden kilometer. Vermenigvuldig je alles met elkaar, dan kom je tot een besparing van zo’n 1,6 megaton. Dat is natuurlijk heel erg mooi, maar aan gederfde belastinginkomsten heeft het wel 3,7 miljard euro gekost. Dat is niet alleen nominaal, maar ook relatief heel veel geld.

49 megaton
Over 11 jaar moeten we als land zo’n 49 megaton CO₂ minder uitstoten. Die besparing moet komen van huishoudens, fabrieken, vliegtuigreizigers, automobilisten, et cetera. Werkgevers zijn de afgelopen tien jaar liefdevol verleid om groene keuzes te maken rondom hun leaseautobeleid. Maar willen we die 49 megaton gaan besparen, dan kunnen we niet met subsidies blijven strooien. Dat geld is er gewoon niet.

En het hoeft ook niet meer. Vergroening zit inmiddels wel tussen de oren. Iedereen weet hoe belangrijk het is om groene keuzes te maken. Én iedereen weet inmiddels hoe financieel interessant groene keuzes op termijn zijn.

En anders…
Inmiddels is de overheid gestopt met de gedifferentieerde bijtelling. En wat blijkt: de vergroening valt ook weer een heel stuk terug. De kortingsprikkel werkte goed óm de korting, terwijl een intrinsieke mentaliteitsverandering maar beperkt gemaakt lijkt. En dat is jammer. Want de klimaatdoelen moeten worden gehaald, linksom of rechtsom.

Voor gedragsverandering heb je traditioneel de wortel en de stok. Laten we er met z’n allen voor zorgen dat het niet de stok wordt. Natuurlijk hoeft niet alle winst door leaserijders behaald te worden, maar laten we ieder onze eigen verantwoordelijkheid hierin nemen.

Auteur: Basti Baroncini

Delen via